Skip to content

Loni Verkerk

‘Elke dag natuur om je heen werkt verslavend’

Loni Verkerk is in 2018 begonnen met een schaapskudde in haar ‘eigen’ wijk Vogelhorst. Zeventig schapen die lekker op groen knabbelen en zo de wijk op orde houden. “En dat komt allemaal door mijn hond!”

Het verhaal van de schaapskudde in Almere Hout begint in 2015. Loni: “Ik wilde weer een hond en kwam uit bij Dunya, een working kelpie. Een geweldige hond met enorm veel energie. En uitermate geschikt om schapen te hoeden. Dus ging ik met haar wat lessen volgen. Meteen was duidelijk, hier is ze in haar element. Toen ontstond bij mij de droom om een eigen kudde te hebben in mijn eigen buurt. Het maakt de wijk toch een stuk levendiger.”

Niet opgeven

Het verzoek voor een kleine kudde in Hout liep bijna vast bij diverse afdelingen in het Stadhuis, totdat Loni de juiste persoon ontmoette. “Gelukkig geef ik niet gauw op. Als ik iets in mijn kop heb, moet het ook gebeuren. Het liep behoorlijk stroef totdat ik een gebiedsmanager sprak. Hij was meteen enthousiast en heeft me heel erg geholpen. Hij wist de juiste route te bewandelen, toen ging het opeens snel. Ik had al stage gelopen bij Schaapskudde Almere, met kuddes in Haven en bij de Noorderplassen, maar nu was het tijd voor mijn eigen kudde. Iemand in Soest had zeventig schapen maar geen graasgebied, ik had een mooi gebied maar geen schapen. Dat was dus snel geregeld en in de zomer van 2018 ben ik begonnen.”

Verbinding met wijk

Een superjaar meteen. Met mooi weer, genoeg groen en een fijne kudde. “Ik vind het super om uren buiten te zijn. Elke dag natuur om je heen werkt verslavend. Ik voel ook echt een verbinding met de wijk. Dat komt omdat ik er woon, mensen kennen mij. Bovendien organiseer ik ook dingen voor bijvoorbeeld de kinderen uit de buurt. Ik heb een educatieve quiz en aan het eind van de dag kunnen ze een herdersdiploma halen. Ik word ondertussen al door iedereen de wijkherder genoemd! En vanuit de buurt is de vraag gekomen om een schaapskooi midden in de wijk. Toch mooi dat ze zelf met ideeën aankomen?”

In het volgende jaar wil ze ook haar ‘eigenlijke’ beroep meer gaan combineren met de schapen. “Sinds 2011 werk ik voor mezelf als consultant, adviseur, trainer en interim manager. Mensen met een burn-out neem ik dan mee naar mijn kudde. Terwijl je bezig bent met de schapen kom je tot de meest mooie gesprekken. Ook ga ik meer trainingen geven over leiderschap, in combinatie met mijn kudde. Ik ga gebruik maken van het karakter van mijn schapen, want die leer je in die maanden wel kennen. De kinderen in de wijk geven de schapen bijnamen als spikkelvoetje of bruin oogje. Ik hou het vaak bij de nummers. ‘Ah, nummer 46, ben je daar weer’.”

Afkicken voor Dunya

Loni heeft de kudde zo’n zeven maanden per jaar. De rest van het jaar grazen de schapen in andere gebieden in Nederland. “Ik vind dat wel fijn. Even rust in mijn hoofd, want zeventig schapen brengt ook een hoop verantwoordelijkheid met zich mee. Waar gaan we hoeden, zijn ze nog gezond, hoe zorg ik dat het financieel ook allemaal haalbaar blijft? Bovendien kunnen ze nu in het voorjaar goed ‘lammeren’, daar heb ik de kennis niet voor. Ik vind het dus wel lekker, maar Dunya miste ze in het begin enorm. Ze liep steeds naar het weiland waar zij de schapen voor het laatst heeft gezien. Voor haar is het afkicken. We blijven in training, zodat ze in vorm blijft. En we weer helemaal klaar zijn als de schapen in 2019 terugkeren.”

Genomineerd door

Saskia de Werdt: 'Een bewoner uit Vogelhorst 1 die met haar hond schapendrijven beoefent en ervoor gaat zorgen dat de schaapskudde in Almere Hout komt grazen om daar het groen in toom te houden.'

Loni Verkerk is Spelddrager sinds 16 juni 2018. Interview gepubliceerd op 12 december 2018.

GGC handje